Stal szlachetna, nierdzewna i chirurgiczna — czym się różnią?

Zardzewiała sprzączka i kółko obok czystych przedmiotów ze stali nierdzewnej

Skórzany pasek wytrzymuje lata, a sprzączka po jednym sezonie łapie rdzawe plamy — choć w opisie stało „stal”. Podobnie bywa z kółkiem przy kluczach czy zapięciem smyczy. Słowo „stal” obejmuje bardzo różne materiały, a nazwy w sklepach — nierdzewna, szlachetna, chirurgiczna — potrafią bardziej zaciemnić sprawę, niż ją wyjaśnić. Poniżej porządkujemy je od podstaw.

Zwykła stal: mocna, ale potrzebuje ochrony

Stal to w uproszczeniu żelazo z niewielkim dodatkiem węgla. Jest mocna, łatwa w obróbce i tania, dlatego spotyka się ją wszędzie: w sprzączkach, kółkach, okuciach, zapięciach. Ma jedną słabość — w kontakcie z wodą i tlenem rdzewieje.

Dlatego zwykłą stal chroni się powłoką: cynkiem, chromem albo lakierem. Taka ochrona działa, dopóki powłoka jest cała. Wystarczą zarysowania od codziennego noszenia, a w odsłoniętym miejscu zaczyna się korozja. Deszcz, pot czy kałuża na spacerze tylko ją przyspieszają.

Stal nierdzewna: ochrona wbudowana w metal

Stal nierdzewna zawiera co najmniej kilkanaście procent chromu. Chrom tworzy na jej powierzchni niewidoczną, bardzo cienką warstwę, która odcina metal od wilgoci. Najważniejsze jest to, że ta warstwa sama się odnawia: po zarysowaniu odtwarza się w kontakcie z powietrzem. Ochrona nie jest więc nałożona na metal — jest jego częścią.

Stali nierdzewnych jest wiele gatunków. W przedmiotach codziennego użytku najczęściej spotyka się dwa:

  • 304 (oznaczenie europejskie EN 1.4301) — najpopularniejsza stal nierdzewna świata: z niej są sztućce, garnki, zlewy i obudowy sprzętu kuchennego. Zawiera około 18% chromu i 8% niklu. Dobrze znosi wodę, pot, deszcz i codzienne użytkowanie.
  • 316L (EN 1.4404) — ma dodatek molibdenu, dzięki któremu lepiej znosi sól i chlor, na przykład wodę morską. Stosuje się ją w sprzęcie medycznym, osprzęcie jachtowym i biżuterii.

„Nierdzewna” nie znaczy jednak „niezniszczalna”. Długi kontakt z chlorem — woda basenowa, wybielacze, niektóre środki czystości — może nawet stali nierdzewnej zostawić drobne ślady korozji. Po kąpieli w basenie czy w morzu wystarczy wyrób opłukać czystą wodą.

„Szlachetna” i „chirurgiczna” — co kryje się za nazwami

Stal szlachetna to w handlu najczęściej po prostu inna nazwa stali nierdzewnej. Brzmi bardziej elegancko, ale opisuje ten sam rodzaj materiału.

Stal chirurgiczna to nazwa handlowa, a nie oznaczenie z normy. Zwykle kryje się pod nią gatunek 316L, rzadziej inny gatunek nierdzewny. Sama nazwa nie mówi więc dokładnie, z jaką stalą mamy do czynienia.

Jak to sprawdzić w opisie produktu

Najpewniejszą informacją jest oznaczenie gatunku: liczba w rodzaju 304 albo 316L, albo jej europejski odpowiednik zaczynający się od 1.4. Taki zapis można sprawdzić i porównać. Jeśli w opisie jest tylko ogólne określenie materiału, warto zapytać sprzedawcę o gatunek — rzetelny sprzedawca odpowie bez problemu.

Z czego są nasze wyroby i dlaczego

Nasze adresówki, breloki i medale wykonujemy ze stali nierdzewnej 304 (EN 1.4301). To ten sam gatunek, który na co dzień trafia do kuchni i łazienek — sprawdzony w kontakcie z wodą, potem i codziennym użytkowaniem.

Płaskorzeźba powstaje w samym metalu. Kolor i połysk to sama stal, a nie warstwa nałożona na wierzch — pod powierzchnią jest dokładnie ten sam materiał co na niej. Dlatego wzór pozostaje wyraźny przez lata, a my możemy dać na niego gwarancję bez ograniczenia w czasie.

Kółka do adresówek i breloków są ze stali sprężynowej EN 1.4310. To również stal nierdzewna, ale twardsza i sprężysta — kółko po rozgięciu wraca do swojego kształtu i pewnie trzyma zawieszkę przy obroży czy kluczach.

Pełne oznaczenie materiału podajemy w danych technicznych każdego produktu, pod opisem.